Hristiyanlarca "Panaya Kapulu" olarak da bilinen Meryemana Evi’nin M.S.4. yüzyılda inşa edildiği sanılmaktadır.

Hz. İsa çarmıha gerilmeden kısa bir süre önce, annesini arkadaşı ve havarisi olan St. Jean'a teslim etmiştir. Havari Jean da İsa’nın göğe yükseişinden (Ascension) 4 ya da 6 yıl sonra, Kudüs'te bırakmayı sakıncalı bulduğu Hz. Meryem'le birlikte Efes'e gelerek hristiyanlık dinini yaymak gibi kutsal bir görevi üstlenmiştir. Hz. Meryem'i kent halkından saklayarak Bülbül Dağı'ndaki bir evde gizlemiştir. Hz, Meryem’in ömrünün son günlerini, Vatikan tarafından da kutsal ilân edilen Meryem Ana Evi’nde geçirdiğine inanılmaktadır.

Son olarak 1951 yılında onarılan Meryem Ana Evi müslümanlarca da kutsal sayılır ve ziyaret edilir; hastalara şifa aranır; adaklar adanır. Çünkü Kuran-ı Kerim, Meryem suresi ile Meryem Ana’yı kutsanacak bir şekilde dile getirmiştir.

Efes yöresinin tarihî önemine dinî ve mistik bir boyut katan Meryem Ana Evi günümüzde semavî dinlerin dostluk ummanında buluşması yolunda önemli bir kavşaktır.

Ülkemize gelen turistlerin büyük bir bölümünün görmeden geçmedikleri, gerçek bir tarih hazinesi Selçuk. Efes Antik Kenti, Efes Müzesi, Saint Jean Kilisesi, Artemis Tapınağı, İsabey Camii, Selçuk Kalesi, Meryem Ana ve Yedi Uyurlar gibi tarihi güzellikler, İzmir'in bu şirin ilçesini gerçek bir turistik merkez konumuna getiriyor.

Çeşitli halı ve kilimlerin satıldığı, sokak, cafe ve restoranlarının sıralandığı renkli çarşıda dolaşabilir, 1860 yılında İngilizler tarafından inşa edilen Selçuk Tren İstasyon'undaki çay bahçesinde çayınızı yudumlayabilir, cumartesi günleri kurulan semt pazarından yöresel yiyecekler alıp alışveriş yapabilirsiniz. Selçuk'un kurutulmuş incirininde yakınlarıza hoş bir armağan olacağını unutmayın.

Selçuk, Çöp Şiş'in anavatanıdır. İlk çöpşiş 1900 lü yıllarda İzmir-Selçuk-Aydın hattında çalışan karatrenlerde satılmaya başlandığı anlatılır. Bilinen en eski çöpşiş ustası 1930-1940'lı yıllardan İzzet Usta'dır. Bu lezzeti anayolun kenarındaki İzzet Usta’nın oğlu Yaşar ve onun oğlu İzzet usta’dan tatmayı ihmal etmeyin. Mekanın ismi “Yaşarın Yeri”. Küçük bir mekan , ama lezzet 10 numara..

Bir zamanlar 40 ailelik bir aşiret tarafından kurulan bugünkü Şirince'nin ilk adı "Kırkınca", ikinci adı ise "Çirkince" imiş. Böylesi güzel ve şirin bir köye bu adı yakıştıramayan dönemin İzmir Valisi Kazım Divrik Paşa, köyü ziyareti sırasında bugün de anılan "Şirince" adını koymuş. Tarih kitaplarına göre İsa'dan önce 5. yüzyıla kadar uzanan ünlü Ortodoks köyünden, günümüze gelen iki kilise bulunuyor Şirince'de. Selçuk müzesi önderliğinde, Amerikan Enstitüsü yardımlarıyla Aziz Yohannes Kilisesi restore edilip ziyarete açılmış. İkinci kilise ise kaderine bırakılmış olan ahşap ağırlıklı, kireç-saman karışımı sıvaları ve boyaları dökük yapı; hava koşulları ve özellikle yağışlar nedeniyle harap olmuş, ahşap tonozlu kilise. Köyün giriş kısmında sağ taraftaki tepede yer alan kilise, kitabesi olmadığı için eski adı bilinmiyor. Tonozlu ahşap çatıyı taşıyan yan duvarlar kalın ve sekiz pencereli. Pencerelerin her birinin üzerindeki panolarda 12 havarinin resimleri bulunurken, günümüzde sadece Andreas ve Markos'un adları ve resimleri kalabilmiş. Kilise tabanı mermer ve taş döşeli olup, bazı parçaların Selçuk'ta ki İsabey Camii ve St.Jean Bazilikasından getirildiği sanılıyor.

Adını, Yunanlı yazar Dido Satiriou'nun "Benden selam söyleyin Anadolu'ya" adlı romanının geçtiği mekan olarak da duyuran Şirince, bir açık hava müzesi görünümüyle ziyaretçi akınına uğruyor. Ege'nin incisi Selçuk ilçesine bağlı Şirince, mimari dokusu el işleri, şarap ve çöp kebabı ile hem göze hemde damağa hitap ediyor.